Rudy Raciborskie
-
Ogłoszenie – dzierżawa gruntów folwarcznych w Jankowicach – 1901 r.
Ogłoszenie z 20 lipca 1901 roku dotyczy przetargów na dzierżawę gruntów i najem mieszkań w rejonie Lasów Rudzkich. Przetargi odbędą się w dniach 23-26 lipca w Rudach Wielkich. Warunkiem umowy jest własnoręczny podpis dzierżawcy lub najemcy. Dokument podpisał nadleśniczy Willimek. Continue reading
-
Säcularisationsfond – fundusz sekularyzacyjny
Fundusz sekularyzacyjny (Säcularisationsfond), utworzony przez Królestwo Prus w 1810 roku, miał na celu zarządzanie funduszami z likwidacji majątków kościelnych. Zrujnował on znaczne zyski klasztoru w Rudach, przejmując jego kapitał oraz fundusz mnichów. Pruska administracja ledwo wypłacała emerytury byłym mnichom, co przyczyniło się do społecznego ubóstwa. Continue reading
-
1811 – licytacja majątku opactwa
Licytacja majątku opactwa w Rudach w 1811 roku była konsekwencją edyktu sekularyzacyjnego. Pruskie władze, dążąc do szybkiej sprzedaży mienia klasztornego, spotkały się z trudnościami finansowymi wynikającymi z klęski pieniężnej i nowych, wysokich podatków. Ostatecznie wyprzedaż przyniosła znikome zyski, podważając znaczenie kulturowe opactwa. Continue reading
-
Historia klasztornego archiwum po kasacji zakonu
Wywiezienie archiwum rudzkich cystersów do Raciborza w 1828 roku było tragicznym epizodem w likwidacji ich dziedzictwa. Dokumenty, uznawane przez pruskich urzędników za bezwartościowe, traktowane były z ignorancją, co skutkowało ich zniszczeniem. Podobnie los spotkał bibliotekę klasztorną, gdzie książki zostały podzielone lub sprzedane jako makulatura. Continue reading
-
Pieczęcie opactwa
Pieczęci opactwa w Rudach, symbolizujące jego prawną tożsamość, odegrały kluczową rolę w średniowieczu jako dokumenty prawne. Zniszczenie lub uszkodzenie pieczęci mogło podważyć prawa klasztoru. Opactwo miało Wielką Pieczęć przedstawiającą Matkę Bożą oraz Małą Pieczęć osobistą opata, a także pieczęcie imienne. Continue reading
-
Transump – moc dokumentu
Transumpt to oficjalne, wierne przepisanie dokumentu, potwierdzające jego moc prawną. W Jankowicach kamieniem milowym było nadanie przywileju przez opata Jana Dorna w 1690 r. Chłopi z kolei, po sekularyzacji zakonu, walczyli o zniesienie dziesięciny, lecz pruski sąd potwierdził jej bezwarunkowy charakter, zmuszając ich do dalszych płatności. Continue reading
-
Opis Thiergarten i okolic – 1875r.
Raport z wycieczki leśnej z 15 sierpnia 1875 roku, opracowany przez Inspektora Leśnego Rudnicka, opisuje pełne wydarzeń spotkanie towarzyszy z Raciborza w lesie. Zostały omówione aspekty pielęgnacji drzewostanów, harmonijne współżycie leśników i myśliwych oraz podkreślono znaczenie dębów i mieszanych drzewostanów dla ekosystemu. Wydarzenie zakończyło się ceremoniałem posadzenia dębów w obecności księży. Continue reading
audiobook, Blumenstein, Buck, BUK, Cogho, Colonie Hammer, Elias, Eliasz, Hoffmann, Hompesch, Jahrbuch des Schlesischen Forst-Vereins, Jankowice, Jankowitz, Kreis Ratibor, Rauden, Raudener Revier, Rothenburg, Rudnick, Rudy Raciborskie, Schaal, Schloßberg, Schlossberg, Soucha, Thiergarten, Victoria-Höhe, Victoriahöhe, von Ratibor, Zwierzyniec, Zwonowitz, Łężczok, Śląskie Towarzystwo Leśne -
Proces sekularyzacji, przejęcia Dóbr Pocysterskich w Rudach oraz utworzenia Księstwa Raciborskiego (1810–1821)
Proces sekularyzacji dóbr pocysterskich w Rudach oraz utworzenie Księstwa Raciborskiego w latach 1810-1821 analizuje zmiany własnościowe na Górnym Śląsku, dotyczące przejęcia mienia kościelnego przez Prusy. Po klęsce w wojnie z Napoleonem, reformy administracyjne doprowadziły do utworzenia nowego, świeckiego księstwa, co miało daleko idące konsekwencje dla regionu. Continue reading
Brockmann, Fürstentum Corvey, Fürstliche Kammer, Fryderyk Wilhelm IV, Gross Rauden, Herzog von Ratibor, Herzogtum Ratibor, Hessen-Rotenburg, kapitan Brockmann, Komora Książęca, Kreis Ratibor, Raban Wilhelm Brockmann, Rauden, Rudy Raciborskie, Sayn-Wittgenstein-Hohenstein, sekularyzacja, Wiktor Amadeusz, Wiktor Amadeusz von Hessen-Rotenburg, Wiktor I von Hohenlohe, Wilhelm Ludwig Georg zu Sayn-Wittgenstein-Hohenstein