Ludzie godali...
z opowiadań Leonarda Pendzicha
audiobook – kliknij i posłuchaj legend
O Kapliczce Świyntego Jona.
Łodprawiali roz wesele na Kowolowcu. Wszyjscy sie już dobrze bawiyli kedy taki szwarny karlus przyszed se zatańczyć. W tych czasach to cołko wieś mogła se przyjść pobawiyć ino musieli ludziska ze wsi coś dać na młodo pora. Tak tańczył se tyn karlus ze wszyjstkiymi szwarnymi dziouchami. Żodno z niych tyż nie przyuważyła se, że cośki z niym je niy tak. Ale oroz jedna fest wrzasła bo dyć on mioł końskie kopyto! Toć to był Utopek.
Wtedy tyn utopek drapko uciyk. A skiż tego, że sie tak śpieszył to urwoł konsek kapliczki świyntego Jona. Inni zaś godają, że tyn Utopek to konsek Chałpy urwoł ze starej jonkowickiyj Karczmy. I w to miyjsce dali wybudować kapliczka świyntego Jona.
O furmonie z Czerwonego Mostka
Był se roz stary chop co mioł na miano Przybył Teofil. Synkowi tyż doł na miano Teofil. Roz tyż tyn Teofil, chop ze Jonkowic jechoł se z Rud furom zaprzongnientom do konia. Zowdy se godoł i zaprzysiong by sie nawet, że nie bydzie nigdy wiyncyj piyć. Bo bez toż mioł pełno swady. Jak był ożarty to się mu zowdy co dziwnego przytafiyło.
Terozki był jednak blank trzeźwy.Tak se jechoł bez los i przyjechoł blank na Czerwony Mostek. Nagle tukej mu sie woz rozjechoł, wszystkie koła, na kożdo strona. Szybko wszyjstko zostawiył, zebroł konia i przykludziył go du dom.
Pozbiyroł ludzi co by mu pomogli koła naprawiyć. Jak tam wróciył ze kamratami, pod tyn Czerwony Mostek to całkiym zgupioł co ujrzoł. Był już blank gupi bo woz był cołkiym naprawiony. Ino konia zaprzongnonć i jechać. Mono to Jonkowicki Utopek Sprawiył. Godajom tyż, że łod tego czasu je tam kapliczka postawiono.
Ludzie powiadali!
Moja matka robiyła na kulturze, za robotnika leśnego. Była prziyjynto do roboty u Hercoga, do flancowania. Trzabyło ryncznie odciongać hokami. Roz z rana przychodzi wylynkany feszter i godo: Dziołchy, jo wom teraz powiym co mi się przytrafiyło dziysiej w nocy.
I padoł im tak. Jedzie z nadleśnictwa o dwanostyj z Rud bo mieli posiedzyni fesztrow na Mogiłach. Jedzie se szosyjom nazod ku Jankowicom. W połowie lasa, przed Krzyżowymi Drogami wyszła ku nimu Panno Klasztorno i swiyci na niygo. Jak on w lewo – to ona tyż w ta strona a jak on w prawo to ona tyż w prawo. Tak się zleknoł, że się od razu cołki spociył. Ale jak przejechoł Krziżowe Drogi to mu się ta Panno Klasztorno zaroz się straciyła.
Opowiodoł Leonard Pendzich
opracowanie i udźwiękowienie: D.Poborski 2026
kolejna legenda:
