W tradycji wielkanocnej Jankowic szczególne miejsce zajmuje palma – barwny symbol odradzającego się życia, nadziei i przywiązania mieszkańców do lokalnych obyczajów. Zwyczaj ten od pokoleń wpisuje się w rytm religijnego i społecznego życia wsi, a jego centrum stanowi kapliczka św. Izydora Oracza, będąca jednym z najważniejszych miejsc lokalnej pamięci i duchowości.

Przygotowanie palmy było i pozostaje wydarzeniem wspólnotowym. Mieszkańcy (szczególnie kobiety zrzeszone w Kole Gospodyń Wiejskich) – wspólnie gromadzą gałązki bukszpanu, bazie, suszone kwiaty oraz kolorowe wstęgi, z których tworzy się wysoką, bogato zdobioną konstrukcję. W dawnych czasach palma miała nie tylko znaczenie religijne, lecz także ochronne – wierzono, że poświęcona w Niedzielę Palmową chroni domostwo przed nieszczęściem, chorobą i burzą. Fragmenty palm umieszczano za świętymi obrazami, w stodołach lub na polach, prosząc o urodzaj i opiekę nad gospodarstwem.

W Jankowicach zwyczaj ten zachował wyjątkowo żywy charakter. Palma ustawiana przed kaplicą św. Izydora staje się widocznym znakiem zbliżających się świąt Wielkiej Nocy i jednocześnie świadectwem trwałości lokalnej tożsamości. Współcześnie jej przygotowanie łączy wymiar religijny z integracją mieszkańców, którzy traktują tę tradycję jako element dziedzictwa przekazywanego kolejnym pokoleniom.

Sama nazwa „palma” podkreśla ścisły związek obrzędu z nadejściem wiosny i budzeniem się przyrody. W krajobrazie leśnych Jankowic, położonych wśród dawnych dóbr cysterskich, zwyczaj ten nabiera szczególnego znaczenia – łączy bowiem religijność ludową z rytmem natury i dawną kulturą rolniczą mieszkańców wsi.