Liczba mieszkańców, budynków, rodzin – Jankowice na przestrzeni dziejów (1783-2026)

RokLiczba mieszkańcówLiczba budynków mieszkalnychLiczba rodzin / gosp. domowych
1783125
181917031–
183014035–
1837218
18553173967
1861338––
1867342––
18713174173
18853124867
1895––64
19053345872
1917360––
19254086384
1926408––
1943470––
1950403––
1988465138
2002454102144
2009438––
2011441––
2021439––
2026419––

1. Okres przedindustrialny – stabilna wieś rolnicza (1783–1830)

W 1783 roku Jankowice liczyły 125 mieszkańców. Była to niewielka osada funkcjonująca jeszcze w realiach feudalnych państwa pruskiego, zdominowana przez gospodarkę rolną i zależna od dóbr klasztornych związanych z Rudami.

Do 1819 roku liczba mieszkańców wzrosła do 170 osób (+36%). Wzrost ten można wiązać z okresem względnej stabilizacji po wojnach śląskich XVIII wieku oraz stopniową odbudową demograficzną po wcześniejszych konfliktach i epidemiach.

Jednak już w 1830 roku nastąpił spadek do 140 mieszkańców. Najprawdopodobniej wpływ miały tutaj:

  • kryzysy gospodarcze początku XIX wieku,
  • skutki wojen napoleońskich,
  • epidemie cholery, które od lat 20. XIX wieku wielokrotnie przechodziły przez Śląsk,
  • emigracja ludności do rozwijających się ośrodków miejskich.

Warto zauważyć, że mimo spadku ludności liczba budynków mieszkalnych wzrosła z 31 do 35. Może to świadczyć o rozdrabnianiu gospodarstw i powstawaniu mniejszych rodzin chłopskich.

2. Dynamiczny wzrost XIX wieku (1837–1867)

Lata 1837–1867 przyniosły bardzo szybki przyrost ludności:

  • 1837 – 218 mieszkańców,
  • 1855 – 317 mieszkańców,
  • 1861 – 338 mieszkańców,
  • 1867 – 342 mieszkańców.

W ciągu zaledwie 30 lat populacja wzrosła o ponad 56%.

Był to okres:

  • poprawy warunków sanitarnych,
  • rozwoju rolnictwa,
  • spadku śmiertelności dzieci,
  • względnego pokoju w państwie pruskim,
  • rozwoju przemysłu na Górnym Śląsku.

Jednocześnie Jankowice nie były jeszcze silnie uprzemysłowione, dlatego zachowywały charakter tradycyjnej wsi rodzinnej o wysokim przyroście naturalnym.

Ciekawe są dane z 1855 roku:

  • 317 mieszkańców,
  • 39 domów,
  • 67 gospodarstw domowych.

Oznacza to średnio:

  • około 8,1 osoby na budynek,
  • około 4,7 osoby na gospodarstwo.

Pokazuje to znaczne zagęszczenie ludności i częste współzamieszkiwanie kilku rodzin pod jednym dachem — zjawisko typowe dla śląskiej wsi XIX wieku.

3. Stabilizacja i początek emigracji (1871–1914)

Po osiągnięciu maksimum około połowy XIX wieku nastąpiła stabilizacja:

  • 1871 – 317 mieszkańców,
  • 1885 – 312 mieszkańców,
  • 1905 – 334 mieszkańców.

Liczba ludności praktycznie zatrzymała się na poziomie około 300–340 osób.

Wpływ miały tutaj:

  • emigracja zarobkowa do miast przemysłowych,
  • wyjazdy do Westfalii i Nadrenii („westfalczycy”),
  • ograniczone możliwości utrzymania licznych rodzin na małych gospodarstwach.

Jednocześnie rosła liczba budynków:

  • 41 domów w 1871,
  • 48 domów w 1885,
  • 58 domów w 1905.

Świadczy to o poprawie poziomu życia i stopniowym przechodzeniu od wielorodzinnych gospodarstw do bardziej samodzielnych rodzin nuklearnych.

W 1905 roku:

  • 334 mieszkańców,
  • 58 budynków,
  • 72 gospodarstwa.

Daje to:

  • około 5,8 osoby na dom,
  • około 4,6 osoby na gospodarstwo.

To wyraźny spadek zagęszczenia względem połowy XIX wieku.

4. I wojna światowa i okres międzywojenny (1914–1939)

W 1917 roku liczba mieszkańców wynosiła 360 osób, a w 1925 już 408.

To interesujące, ponieważ okres ten obejmuje:

  • I wojnę światową,
  • kryzys gospodarczy,
  • powstania śląskie,
  • plebiscyt,
  • zmianę sytuacji politycznej regionu.

Mimo trudności liczba ludności rosła. Powodem mogły być:

  • wysoki przyrost naturalny,
  • powrót części ludności po wojnie,
  • rozwój lokalnego rolnictwa,
  • nowi „mieszkańcy” wsi
  • względna stabilizacja po podziale Górnego Śląska.

W 1925 roku:

  • 63 budynki,
  • 84 gospodarstwa.

Średnio:

  • 6,5 osoby na budynek,
  • 4,9 osoby na gospodarstwo.

Wieś nadal była bardzo gęsto zaludniona.

5. II wojna światowa i maksimum demograficzne (1939–1950)

Najwyższą liczbę mieszkańców odnotowano w 1943 roku — 470 osób.

Paradoksalnie okres wojny przyniósł wzrost ludności spowodowany chociażby zwiększeniem obsady posterunków celnych zlokalizowanych we wsi i osiedlaniem się nowych „mieszkańców”.

Po 1945 roku nastąpił spadek:

  • 1950 – 403 mieszkańców.

Wpływ miały:

  • ofiary wojenne,
  • wysiedlenia i migracje powojenne,
  • zmiana granic państwowych,
  • emigracja ludności niemieckiej,
  • chaos gospodarczy pierwszych lat Polski Ludowej.

Spadek o około 14% w ciągu kilku lat jest bardzo wyraźny i odpowiada procesom obserwowanym na całym Śląsku.

6. Okres PRL i współczesność (1950–2026)

Po wojnie liczba mieszkańców utrzymywała się na względnie stabilnym poziomie:

  • 1988 – 465 mieszkańców,
  • 2002 – 454,
  • 2021 – 439,
  • 2026 (maj) – 419

W przeciwieństwie do wielu małych wsi Jankowice nie uległy całkowitemu wyludnieniu. Prawdopodobnie zdecydowały o tym:

  • bliskość Raciborza i Rybnika,
  • dobre warunki komunikacyjne,
  • możliwość pracy poza rolnictwem,
  • zachowanie funkcji mieszkaniowej.

Jednocześnie widoczne są współczesne procesy:

  • starzenie się społeczeństwa,
  • niż demograficzny,
  • emigracja młodych ludzi,
  • zmniejszenie liczby osób w gospodarstwach domowych.

Historia demograficzna Jankowic Rudzkich pokazuje kilka wyraźnych etapów:

  1. Mała wieś feudalna XVIII wieku – niska liczba ludności i duża zależność od rolnictwa.
  2. Eksplozja demograficzna XIX wieku – wynik poprawy warunków życia i wysokiej dzietności.
  3. Stabilizacja i emigracje przełomu XIX i XX wieku – wpływ industrializacji Śląska.
  4. Silne turbulencje okresu wojen światowych – ale bez całkowitego załamania demograficznego.
  5. Powojenne odbudowanie i stabilizacja – utrzymanie liczby mieszkańców mimo urbanizacji.
  6. Współczesny powolny regres demograficzny – typowy dla wielu europejskich wsi.

Najbardziej uderzającą zmianą nie jest jednak sama liczba mieszkańców, lecz przemiana struktury społecznej:

  • od wielodzietnych rodzin żyjących po kilka gospodarstw w jednym domu,
  • do współczesnych małych gospodarstw domowych i rozproszonej zabudowy.

Jankowice pozostają dzięki temu ciekawym przykładem śląskiej wsi, która mimo ogromnych przemian politycznych i gospodarczych zachowała ciągłość osadniczą przez ponad dwa stulecia.

opracowanie: D.Poborski 2026



Dodaj komentarz