Ordynacja zrębowa z 1924 roku dokumentuje przemiany w zarządzaniu lasami księcia von Ratibor, przechodząc od feudalnej władzy do demokratycznych zasad Republiki Weimarskiej. Kluczowe zmiany to uznanie praw robotników leśnych, formalizacja relacji z nadleśniczymi oraz wprowadzenie układów zbiorowych, co zmieniło dynamikę pracy w lesie.